บล็อกวันศุกร์: Exhibition of Inspiration

2:11pm ขอเริ่มจากการจับเวลาไปแล้วเรียบร้อย ต่อมาก็ขอแปะรูปก่อนนะครับ แรงบันดาลใจ หรือว่า prompt สำหรับเขียนบล็อกชิ้นนี้ (คล้ายๆกับตอนก่อนเริ่มโปรเจค ตอนที่ผมเรียนที่อังกฤษ ที่มีติวเตอร์ให้ไปหารูปภาพ ที่มัน ‘โดนใจ’ เอามาแผ่วางไว้ก่อน เริ่มทำงาน คุยงาน กับตัวเอง และใดๆ)

ผมจะเริ่มจากสิ่งที่ตั้งใจว่าอยากจะค้นคว้า ก็คือเรื่องของ V&A Museum ที่จะเป็นสถานที่ ที่อยากจะเอาไปเล่าในโปรเจค ‘หนังสืออาจจะภาพ’ ล่าสุดของตัวเอง ที่เล่า เรื่องราวแกนหลักของจักรวาลไม้หัว ไว้ที่ note.com ครับ โดยล่าสุด ก็กำลังจะขึ้น บีต 5 ในวันนี้ กับเรื่องราวเล่มสาม ที่พี่งอท ตัวละครเอกของเรา จะได้ไปเจอกับ ตัวละครรอง (เกือบเอก) อีกตัว จากโลกมนุษย์ต้นไม้ อย่างน้อง ‘หญิงเล็ก’ ซึ่งเป็นเสมือนศิลปินประจำ 5 พี่น้องตระกูลไม้หัวครับ โดย ผมคิดไว้แล้ว คุยกับพี่ยอดไว้ยืดยาวด้วยเช้านี้ ว่าจะต้องได้ เล่าเรื่องราวหลายๆอย่างที่เป็นความสนใจส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็น เทพนิยายกรีกโรมัน หรือว่า ล่าสุด คือ เรื่องของพิพิธภัณฑ์ศิลปะ ที่ผมนึกถึงมากๆ แล้วก็รักความทรงจำ ประสบการณ์เหล่านั้นมากๆ จนมันต้องได้หาทางนำมาใช้เป็น เครื่องมือ วัตถุดิบในการเล่าเรื่อง สร้างสรรค์งานไม้หัวนี่แหล่ะ

โดย ก็ยังไม่ลืมเทคนิกที่พี่ชายใหญ่ฝึกปรือผมมาอย่างดีกับการ ‘สร้างข้อจำกัด’ ครับ โดย คิดว่า จะสโคปไปที่พิพิธภัณธ์ Victoria & Albert เลยเนี่ยแหล่ะ เพราะอะไร ยังไม่บอกหมดดีกว่า เดี๋ยวถ้าคุณได้อ่านหนังสืออาจจะภาพของผมในอนาคต ก็จะได้สนุกไปด้วยครับ เอาว่า เกี่ยวข้องกับตำนาน เทพนิยายกรีก-โรมัน ด้วยนี่แหล่ะ

ดังนั้น วันนี้ เลยเป็นโอกาสดีมากๆครับ ทำให้ บล็อกวันศุกร์เราวันนี้ จะเป็นตีมของ “Maihua Research.” นั่นเอง ผมก็จะได้กลับไปหา รูปภาพ วิดิโอ แหล่งแรงบันดาลใจจากโลกมนุษย์ของผม เพื่อมาใช้ต่อยอด สักที ไม่ให้ตัวเองต้องเสียตังค์ให้ iCloud แบบจุกๆ โดยปล่อยให้เพชรพลอยความรู้ ความงาม เหล่านี้ต้องเสียประโยชน์ไป

โดยครั้งนี้ ได้ใช้ฟังก์ชัน ที่น่าจะได้ใช้อีกเรื่อยๆ กับการเสิร์ช ในแอพ Photo ของ ไอโฟนเนี่ยแหล่ะครับ เพียงแค่เสิร์ชหาว่า ‘V&A Museum’ ทางระบบก็จัดการ ดึง ภาพต่างๆที่เกี่ยวข้องขึ้นมามากมาย ทำให้ผมได้เจอ สิ่งมีค่าหลายๆอย่างที่เกือบลืมไปแล้ว อย่างเช่น แน่นอน ช่วงนึง ที่เรียนอยู่ที่ RCA ก็มีไปสนใจ เหมือนงานประติมากรรมชิ้นเล็กๆของวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่เค้าเรียกว่า Netsuka โดยตัวเองก็เอาไปทำงานในโปรเจคด้วยนะ แต่ๆ วันนี้เราจะไปต่อแล้วครับ มากกว่านั้น คือ ยังได้เห็นส่วนงานของ ไทย ที่เป็นเหมือนพระพุทธรูปหลายองค์ ในตู้โชว์ ที่ตัวเอง ค่อยๆใช้เวลาถ่าย อ่าน จำได้ ซึมซับอยู่นานมาก เนี่ยแหล่ะ ได้เวลาเสียที่ที่จะได้นำความรู้ แรงบันดาลใจเหล่านั้นมาต่อยอดครับ (เพื่อนคนจีนท่านหนึ่ง ถึงกับต้องทำหน้าสลด เพราะผมเดินดู exhibition ทีนึง ใช้เวลานานหลายปีแสง จำได้ตอนนั้นไปงาน Standley Kubrick กับเค้าครับ I’m sorry นะ T^T)

สิบนาทีไปสักพักแล้ว คงเขียนไม่ได้เยอะกว่านี้ ต้องไปก่อนครับ เอาว่า มีอีกสองความทรงจำมีค่า ควรพูดถึง คืออันนึงเป็นเหมือน Performance Art ที่แบบ มีเหมือนศิลปิน ที่เต้นไปมาอยู่ในห้องแสดงงานอ่ะ แล้วใกล้ๆก็มีเหมือน ชุดที่ถูกถอดวางที่พื้น (แต่ศิลปินไม่ได้เปลือยกายนะ เค้าก็ใส่เสื้อผ้าครับ) แล้วก็ มีเข้ามา ปฏิสัมพันธ์ กับ ผู้ชมงานด้วย มีเค้ามาจับแขน เพื่อนผมด้วยตอนนั้น (โห สมัยนั้นคือก่อน Covid-19 อ่ะคุณ ช่วง ประมาณไตรมาสที่สาม ปี 2019 เนี่ยแหล่ะ) อันนี้ เป็นตัวอย่างของ ‘สิ่งที่อยากจะหา แต่ดันเจอสิ่งอื่นแทน’ ที่บันดาลใจผม แบบไม่ตั้งตัวมาก่อน (ซึ่งทำให้ไอเดียสดใหม่มาก) อีกความทรงจำคือ ในรูปซ้ายบน กับโปสการ์ดที่ผมเขียนส่งให้เพื่อนนั่นแหล่ะ อันนั้น ช่วงที่เคยทำงานอยู่กับร้านหนังสือแห่งหนึ่งครับ เหมือนว่าจะได้มีโอกาสไปศึกษางานมหกรรมหนังสือที่ลอนดอนครับ ตอนนั้น กำลังจะบินกลับ เลยได้มีโอกาสเขียนโปสการ์ดถึงเพื่อน อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจ

บางทีหญิงเล็กอาจจะเขียนจดหมายหาสัตว์เลี้ยงในตำนานอีกสองตัว ที่ในเล่มสาม ไม่ได้ผจญภัยกับเธอก็ได้นะ Hmm…

เอาล่ะครับ ไปก่อนครับ ขอให้้้้้้้ วันนี้คุณได้มีโอกาสกลับไปหาความทรงจำเก่าๆ เพื่อนำมาต่อยอดให้ชีวิตสวยงามต่อไปครับ

สวัสดี เจอกันอีกทีบล็อกวันจันทร์จ้า!

Next
Next

บล็อกวันพุธ: กลับไปหาแก่นตัวเอง