ยังอยากทำคอมิคเจอนัล จัดอันดับอาหารที่เกียวโตกับแม่นะ
11:48am แต่คงไม่อยากลงไอจีละ เบื่อ เหนื่อย ปวดหัวกับโซเชียล กับเสียงดังโหวกเหวกวุ่นวาย แค่เสียงในหัวตัวเองก็เยอะมากพอละ ไหนจะอยากอ่านหนังสือ ไหนเสียงไม้หัว ไหนจะเสียงจากหนังอีก โอย พอ ผมควรไปเก็บงานจากไอจีทองเองครับ มาให้หมด ปิดๆไปให้จบ เบื่อ!!! ล่าสุด ลงไปแล้วอันดับที่ 10 และ 9 แต่ก็ยังอยากลงให้ครบจบสิบอันดับแหล่ะ แต่ก็ทยอยๆได้ กลัวอย่างเดียว ว่าความทรงจำจะลืมเลือนไป ก็ทำไงได้ล่ะนะ ขาทำงานไม้หัวก็มีสี่เรื่องใหญ่แล้ว ไม่เป็นไร ได้แค่ไหนแค่นั้น แต่เช้าวันนี้ ตอนที่ไปนั่งกินโจ๊กกับแม่ที่แลนด์มาร์ก (อร่อยมากนะ ที่ตรงส่วนที่เค้าเรียกว่า QUAD อ่ะ เหมือนส่วนโจ๊ก เรียกว่า Glasshouse ไหมนะ ถ้าจำผิดขออภัยด้วยครับ) เพิ่งได้ตกตะกอนกับตัวเองว่า มันก็เหมือน หนังที่ผมตั้งใจดูให้จบอ่ะนะ ถามว่าเพื่ออะไร ก็เพื่อจะได้ ให้ความหมาย ตีค่า ตอนที่จบแล้ว นั่นแหล่ะ ว่า จริงๆ เรื่องพูดเรื่องอะไร ตัวละครเป็นยังไง ก็คง จะเป็นสิ่งที่ผมในฐานะนักเล่าเรื่อง ควรจะต้องทำกับไม้หัว เช่นกัน (ก็ทำอยู่น่า พยายามจะให้จบเนี่ย)
มาจะกล่าวบทไป ขอสรุปขาทำงานไม้หัว (คณะทำงาน?) หน่อยนะครับ เป็นสี่ขาใหญ่ (ใจถึง?)
นิยายไม้หัว 7 เล่ม ใช่ครับ ผมคิดการใหญ่ ถามว่า จะออกมาหนาอย่างแฮร์รี่ไหม คงไม่ อยากให้ได้ความหนาประมาณพี้ชยักษ์ ถามว่า ทำไมต้องเขียนนิยาย ก็เพราะทำอนิเมชั่นไม่จบอ่ะดิ ทำคนเดียวก็ฉิบหายพอดี จะไปหาทีมก็ไม่ใช่แนวอ่ะ ขอทำงานคนเดียวสบายใจ! ซึ่ง ตอนนี้ล่าสุด ก็ได้เริ่มเอาโครงสร้าง (สิ่งที่ผมในความเป็น INFP อ่อนหัดนัก) มาใช้ ก็คือ save the cat write a novel from Jessica Brody มาครอบอีกทีครับ วันนี้จะต้องเขียนให้ได้ว่าชายเล็กเล่มสอง จะมี 15 บีตยังไง อยากจะเอาแกรมม่า n1 มาใช้ด้วย ในการสร้างประโยคออกมา ฮั่นแน่ ผมทำไรอยู่ ก็ทำสิ่งที่มัน touch กับผมยังไงล่ะ
งานไม้หัวบุ๊คเล่มสาม ก็คือรวมการ์ตูนช่องสมัยอัพบล็อกที่นี่เนี่ยแหล่ะตอนช่วงปี 2020 ครับ เสร็จไปหกตอนละ แต่ก็ยังต้องแก้ภาษาอีก ทำไปครึ่งทางได้ เพิ่งจะได้เคาะกับตัวเองว่า กูสุ่มเอาเลยละกัน บางตอนก็ไทย บางตอนอังกฤษ บางตอนญี่ปุ่น อินดี้สา…. นะมุง
งานไม้หัวอาไคฟ์ อันนี้ก็ งานหลังบ้านครับ เก็บงานต่อไป ที่ไปซ่อนๆตามไอจีอาไคฟ์ด้วยเนี่ย กลัวจริงๆ กลัวอย่างเดียวว่าถ้ากุตายไปก่อนแล้วงานไม่ได้ออกสู่สายตาประชาชี คงจะเศร้ามาากกกกก (ก็แกแอบเก่งอ่ะ) ออ แล้วก็การเขียนสรุป ตัวละคร โลก เรื่อง เพื่อเชื่อมโยงในฐานะ นักเขียน นักสร้างโลก นักเล่า ของตัวเองด้วยนะ อย่างเมื่อวานก็ได้คุยกับพี่ยอด (จนน้ำตาแตกในร้าน เอ็มเค แกเป็นบ้าเหรอออ) แล้วก็ ได้สรุปคร่าวๆเรื่องราว เจ็ดเล่มอีกที เขียนใน คภชล คร่าวๆแล้วครับ (คร่าวๆ หมดล่ะ ทำให้ครบเต็มคราบไม่ค่อยจะไหว พลังหมดก่อนฮะ) จนมาสรุปได้ว่า ชายเล็กเล่มสองจะเป็นการเล่าสไตล์ …. (ไม่บอกหรอก เดี๋ยวไม่สนุกสิ) ก็ที่พิมพ์ข้างบนแหล่ะครับ เดี๋ยววันนี้จะพยายามดราฟท์ให้จบไปเลย สิบห้าบีต จะได้ไปต่ออออ 次！
งานคอมิคเจอนัล ก็เกียวโตกับแม่ สาเหตุที่มันอยากจะระบายเป็นโพสต์นี้ออกมาเนี่ยแหล่ะ ซึ่ง ถ้าได้ทำแล้ว ก็อยากมาลงเงียบๆคนเดียวที่บล็อกดีกว่า ไอจีไว้ลงแค่ไอจีทำงาน watsak ไปเลย นานๆที เวลาจะออกแฟร์เป็นต้น หรือว่า มีหนังสือพิมพ์เองเล่มใหม่ไปฝากร้านเป็นต้น เหรอนะ ไม่อ่ะ ก็อาจจะลงที่ ทองเองครับ นั่นแหล่ะนะ สำหรับพวกงานคอมิคเจอนัล เพื่อไม่ให้ผู้อ่านสับสนกับเรื่องราวไม้หัวน่ะ ในไอจี watsak ผมอยากได้เล่าเรื่องของไม้หัวให้เป็นพระเอกมากกว่า ไม่ใช่อีตาพี่ทองอะไรนี่ (เอ่อ ผมเองครับ)
เอาล่ะ ถามว่ามาพิมพ์บล็อกทำไมเนี่ยจู่ๆ ก็ไม่ได้อัพเดทนานแล้วน่ะครับ แค่อยากจะมาแอบเล่าให้ฟังคนที่สนใจ กระบวนการทำงานของผม (หรือแค่กูเอง) ว่าผมทำอะไรอยู่หลังบ้านน่ะครับ เผื่อจะช่วยให้ตัวเองได้รู้สึกเหงาลดลงบ้าง หรือคันปากลดลงมากกว่าว้า~~~
แล้วก็ สวัสดีปีใหม่ครับ ฮี่ๆๆๆๆๆ (เสียงม้า ปีนี้ปีม้าไฟน่ะคุณ หญิงเล็กได้เจอสัตว์เลี้ยงในตำนานครบสี่ธาตุพอดีแล้วนะ แสดงว่า จะต้องมีเรื่องราวสนุกเกิดขึ้นในเล่ม 3 ของนิยายแน่ๆ!!! เอาอีกละ ไปเล่าให้จบไป๊!!!)
บาย!