อนิเมชั่นเรียกร้องอีกแล้ว

11:32am โอเคครับ วันนี้ ก็จะมาคุยเรื่องอนิเมชั่นกันดีกว่า ไม่แน่ใจว่าจุดเริ่มไฟดวงนี้ โผล่มาจากไหน อาจจะจากที่เมื่อวานก่อนนอน ได้เปิดยูทูบ จากทีแรกดูการเมืองอยู่ดีๆ ไปลงเอย ดูคอนเสิร์ตวงออเคสตร้าเล่นเพลงประกอบภาพยนตร์ของดิสนีย์ซะงั้น ทำให้ตัวเองหวนคิดถึงอดีตครับ สมัยที่ ดิสนีย์ยังเป็นของผมคนเดียว ก็คือ สมัยที่ผมกลับบ้านหลังเลิกเรียน แล้วก็ หยิบ DVD หนังดิสนีย์มาเปิด อาจจะมีปิดไฟ ปิดม่าน ให้ห้องเป็นเหมือนดินแดนในโลกความฝัน จินตนาการ ให้ตัวเองได้กลับไปสู่ในโลกส่วนตัว หรือไม่ก็ไปนึกถึงตอนที่เราฟังเทป เพลงประกอบหนังของดิสนีย์ ออใช่ครับ พอดีดูคลิปของ นักแต่งเพลง ที่ชื่อว่า Alan Menken ด้วยแหล่ะครับ ที่เป็นนักแต่งเพลง เบื้องหลังเพลงฮิตอย่าง Part of Your World (เข้าใจว่า เค้าจะแต่งทำนอง ส่วนเนื้อร้อง จะเป็น Howard Ashman ครับ) รวมทั้ง เพลงดังจากอีกหลายๆเรื่องเช่น Aladdin, Beautiy and the Beast, Pocahontas, The Hunchback of Notre Dame และที่สำคัญ หนังรักสุดโปรดของผม Hercules!!! กลับเพลง Go the Distance เป็นต้น T^T ก็เรื่องของเรื่องที่ปลุกไฟสีแดงหรือน้ำเงิน หรือสีพาสเทลแบบในการ์ตูน Hercules ก็เพราะได้ยินเพลง Shooting Star นี่แหล่ะครับ ที่ฟังแล้ว โอ๊ย คิดถึงอดีตมากๆ (คิดถึง Tarzan and Mulan ด้วยนะ ผมขอยกเป็นสามเรื่องในดวงใจแล้วกัน เพราะเป็นยุคของดิสนีย์ในวัยที่ผมกำลังโตขบเผาะพอดีเลย)

ให้แรงบันดาลใจนำทางเราต่อไปครับ เป็นไฟเย็นหล่อเลี้ยงหัวใจสร้างสรรค์ผลงาน

นั่นแหล่ะครับ ก็ทำให้เช้านี้มานั่งคิดว่า เราจะเอางานอนิเมชั่นที่เคยทำไว้ แต่ก็ไม่ได้เสร็จเป็นชิ้นเป็นอัน มาใช้งานยังไง เพื่อเติมความฝัน สร้างโลกในจินตนาการไม้หัว เหมือนกับดิสนีย์ได้บ้าง ทีแรกตะกี้ก่อนจะมาพิมพ์ ผมก็เกือบสมองระเบิดด้วยความ Overwhelming แบบชาว INFP โดนแรงบันดาลใจเข้าชาร์จนะครับ แต่ตอนนี้เริ่มได้สติอีกครั้ง ว่าฝันใหญ่ได้ แต่ก็ต้องเท้าเหยียบดิน อยู่กับความจริง ผมไม่ได้จะสร้างสตูดิโอยิ่งใหญ่แบบดิสนีย์เสียหน่อย ผมทำงานคนเดียว เป็นนักเขียน นักวาด อนิเมเตอร์อิสระอยู่ตอนนี้ ดังนั้น ผมก็จะเริ่มได้สเกลที่ทำได้ นั่นคือ แค่กลับไปหาอนิเมชั่นที่เคยทำ ทบทวน สิ่งที่เคยสร้างไว้ แล้วเอามาโชว์ตัว ไว้ก่อนตาม เว็บไซต์ของตัวเอง หรือว่า อินสตาแกรม แค่นี้ก่อนก็หรูแล้วครับ (มีคิดว่า ตอนเดือนพฤษภาคม ที่จะมีการออกสินค้าตุ๊กตา… ตัวใหม่ ก็อาจจะนำ เธอนั่นแหล่ะ มาเป็นอนิเมชั่น ลงไอจีโปรโมตอีกที วะฮ่า!!!)

เอาว่า นี่แหล่ะครับ การหยิบจับ Cognitive Function ของตัวเองมาใช้งาน ผมจะปล่อยใจไหลใจระเบิด จนท่วมท้นชะงักทำงานไม่ถูกไม่ได้ ต้องเอาระบบมาสวมครับ นั่นคือ ผมก็ต้องโฟกัสที่การทำหนังสือ ทำซีน ทำสินค้าไปก่อนช่วงนี้ครับ นี่เมื่อวานก็เริ่มวาด ที่คั่นหนังสือ กับลาย มะยงชิด หน้าแรก ไปเรียบร้อยแล้วนะ เพิ่งรู้ว่าเธอชอบเสพเรื่องราวประเภท True Crime เสียด้วยครับ เอาล่ะๆ ไปก่อนครับ ออ พูดถึงเรื่องการเสพ ไม่ให้หลุดตีมการบล็อกที่นี่ เมื่อวานก็ดูเรื่อง Orlando จบไปครับ เจ๋งดีมากๆเลยล่ะ ได้เจอการตั้งคำถาม ความเป็นหญิง ของตัวละคร เรื่องเพศสภาพ แล้วก็สิ่งที่ผมตีความเอง กับการ ปล่อยวางตัวตน ปล่อยวางอดีต ตรงนี้ด้วยครับ แล้วก็ได้อ่านหนังสือแปล ผลิตภาพไม่ฉาบฉวย ด้วยครับ เจอปรัชญาแรกของหลักการ ที่บอกว่า ให้ทำให้น้อยลง (นั่น อนิเมชั่น รอก่อนนะ!) แล้วก็มีการยกตัวอย่าง การเขียนงานในลักษณะ ค่อยเป็นค่อยไป ของ Jane Austin ด้วยครับ อย่างนึงที่เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ คือผมก็คือว่าตัวเองมี ครอบครัวที่ช่วยซัพพอร์ตทางการเงินอยู่ครับ เลยทำให้ตัวเองมีเวลาได้ค้นหาตัวเอง ทำสิ่งที่รักต่อไป ดังนั้น ผมก็จะต้องวางแผน จัดการระบบให้ดี ไม่เช่นนั้น ก็จะเกิด Paralysis หรืออัมพาตทางงานสร้างสรรค์ได้ครับ

ขอบคุณที่อ่านบล็อกผมวันนี้ แล้วก็หวังว่า คุณจะได้กลับไปเจอแรงบันดาลใจจากวัยเด็กบ้าง ได้กลับสู่โลกจินตนาการ ที่หล่อหลอมให้คุณเป็นคุณในวันนี้

11:49am