เงียบจัง แต่นั่นแหล่ะถูกแล้ว

11:35am ตกลงกับตัวเองอยู่นาน ในระหว่างที่ท้องกำลังอิ่มข้าว แล้วก็พะโล่ที่มีเต้าหู้เป็นล้านชิ้น (คุณว่าจริงป่ะล่ะ?) ว่า เช้านี้จะเขียนบล็อกดีไหม เขียนโดยใคร ผมเองคือวัดสัก (หรือว่าพี่ทอง? คนเดียวกันไหมนะ?) หรือว่า จะเป็นชายใหญ่ มาเขียนสรุปงานที่ผ่านมาเมื่อวาน หรือว่า มิสเตอร์มิโดรุดี ที่เป็นเหมือนผู้ช่วยเขียนบล็อกให้ผมในช่วงแรกๆ ประมาณ 5 ปีที่แล้วโน่นครับ สุดท้ายคิดว่า ไม่อ่ะ ไม่อยากรบกวน เพื่อนพ้องไม้หัวแล้วตอนนี้ เพราะว่า แค่เค้าแวะมาให้ผมบ้าง ผมก็ขอบคุณแล้ว เดี๋ยวนี้พวกเค้าโด่งดังไปแล้วครับ ต้งแต่ไปอยู่กับพี่งอท แล้วก็ผจญภัยกัน จนพี่งอทสร้างคอนโดต้นไม้ใหญ่ยักษ์ให้เค้าอยู่ แล้วก็เปิดสตู ทำหนังอนิเมชั่นกันยกใหญ่ (พูดถึงอนิเมชั่น ผมอยากจะหยิบเล่ม สตูดิโอจิบลิ กับ ชีวประวัติ์ วอล์ท ดิสนีย์มาอ่านจัง)​ ผมก็เลย ไม่อยากกวนเวลาพวกเค้ามากครับ มีเมื่อวาน ผมเขียนฟรีไรต์ หลังดูหนังเรื่อง Mastermind จาก MUBI คือดีงามมากๆๆ เขียนส่งอีเมลไปให้มิสเตอร์มิโดรุแล้วครับ (ใช่ เราส่งอีเมลกัน เพื่อเคารพจังหวะชีวิตที่ต่างกันของเราครับ)

ดังนั้น ผม วัดสักนี่ล่ะ จะมาขอเขียนบล็อกเองแล้วกัน เพื่อบอกเล่ากระบวนการ เล่าเรื่องไม้หัว และพี่งอท ที่ผมได้ยินมาเล่าต่อให้คุณๆฟังกันต่ออีกทีครับ ว่าตอนนี้ ผมทำอะไรไปบ้าง ทำอะไรอยู่ จะทำอะไรต่อไป จริงๆแล้วผมก็เขียนสเกดูลคร่าวๆไว้ในมูจิแพลนเนอร์ส่วนตัวผมแล้วแหล่ะ แต่ก็ไม่วายอ่ะนะ ผมก็มนุษย์ (ไม่ใช่ต้นไม้หรือมนุษย์ต้นไม้) ที่ต้องการ existential need ให้คนอื่นรับรู้ว่า ผมยังไม่ตายนะโว้ย เลยต้องมาเล่าให้ฟังหน่อยน่ะครับ

เมื่อวานก็ได้เริ่มเขียน สรุป นิยาย เจ็ดเล่ม ที่วางแผนไว้แล้ว เดี๋ยวจะเอาไปถกกับพี่ยอดวันนี้ แล้ววันนี้จริงๆควรจะต้องได้เขียน 15 beat ให้กับเล่มสอง (ชายเล็กเป็นตัวเอก) และ เล่มสาม (หญิงเล็กเป็นตัวเอก) ครับ โดย เตือนตัวเองไว้แล้วเช้านี้ที่ร้านกาแฟร้านโปรด (บอกไม่ได้นะ ผมรักมากจนต้องขอหวงอ่ะ) บอกว่า ให้คิดว่าเป็นการตั้งลูกแทน ขำๆ โง่ๆ เห่ยๆ เขียนไปเลยมึง! อะไรแบบนั้นครับ แล้วก็จะสุ่มแกรมม่าญี่ปุ่นมาใช้ เขียนเป็นประโยคด้วย เถิดเทิงสมใจเนิร์ดเจนวายอย่างผมมาก (คือยังไงนะ?)

แล้วก็ อีกงาน ของขาเรื่องเล่าไม้หัว นอกจากนิยาย ก็คือหนังสือไม้หัวบุ๊คสาม รวมคอมิคครับ ต้องทำตอนที่ 7 ให้จบ แล้วก็ ตอนที่ 8 หน้าแรก นี่ไง อีคุณดอกไม้ มีไรให้ทำเยอะแยะ ส่วน คอมิคเจอนัลแม่เกียวโต ที่เริ่มไปหน่อยแล้วก็ค่อยหาเวลาแทรกครับ แล้วก็​เหมือนเมื่อวาน อ่าน แกรมม่า n1 ต่ออีกสามตัววันนี้ด้วย

ส่วน นนนนนน เรื่องสินค้าไม้หัว ที่คิดว่าอยากทำที่คั่นหนังสือเหรอนะ หึๆๆๆ คง ยังไม่อ่ะ ขอเรื่องราวมาก่อนดีกว่าครับ อุอิ ธุรกิจเธอหรือจะสำคัญเท่าธุรกิจฉัน (เพลงมา)

เอาล่ะ เห็นหรือยังคุณท่านทอง ล็อกตัวเองไว้ในห้องกับความเงียบแบบนี้ (ชั่วครู่นะ) ตัดการการพูดคุยเพื่อนฝูงเนี่ยแหล่ะถูกแล้ว เราจะได้ยินเสียงเพลงแห่งการสร้างสรรค์ค่อยๆดังขึ้นมาจากตัวเราเอง (ว้าววววว)

ไปละบาย

11:51am

6:07pm

มาใหม่แล้วครับ! มาฉลองที่ตัวเองดักความเสี้ยนอยากจะโชว์ของ แต่ดันจะไปผิดที่ ผมเกือบไปเข้าไอจีแล้ว ซึ่งที่นั่นจะทำให้ผมได้ความวุ่นวายตามมาด้วย เลยนึกได้ตอนที่กำลังจะออกกำลังเย็นครับ ว่า บล็อกไงล่ะ! จริงด้วย! นี่สินะ การมีอยู่ของบล็อก เพื่อช่วยบันทึกการทำงาน ความคิด แรงบันดาลใจระหว่างวันแบบนี้แหละ! นี่ครับ ผมเอางานคอมิคตอนช่วงทดลองไปเข้ากรอบมาครับ เป็นงานที่คงไม่ขาย ทำไมเราต้องขายทุกงานที่ทำ? งานบางงานก็มีเพื่อให้เราได้ทดลอง หาทางที่จะไปต่อ ตอนนี้ไปปั่นจักรยานก่อนครับ บายอีกรอบ!