แรงบันดาลใจจากหลานๆ - ใส่นาฬิกาข้อมือ - วันจันทร์กับมูจิแพลนเนอร์
อันนี้ไก่มีปีกที่หลานสาวแลกไอเท่มกับผมครับ ผมนี่ไม่กล้าจะขอเสียบเครื่องเข้าหากัน เพราะก็ไม่รู้เลเวลพร้อมไหม แต่พอหลานๆโผล่มาก็จัดแจงลุยเลย ทำให้รู้ตัวเลยว่า เออ เราแก่ขึ้นว่ะ คิดเยอะ
12:49pm โลกนี้เบี้ยวอยู่เสมอ ก้อย่างตะกี้ ก่อนผมจะเดินข้ามถนนกลับบ้าน ใกล้เวลาเที่ยงวัน ไม่ใช่ว่าดวงอาทิตย์ควรจะต้องอยู่เหนือหัวเราเหรอครับ ก็ผมเคยได้รับการสั่งสอนมาประมาณนั้นนี่นา จากคลาสศิลปะ ว่า เงาของเราจะหายไป เวลาเที่ยง เพราะว่า แสงแดดจะส่องมาจากด้านบนไม่ใช่รึ หรือว่า ไม่ใช่โลกที่เบี้ยว แต่เป็นความทรงจำผมเองที่บิดเบี้ยวก็เป็นไปได้ครับ เอาว่า ยังไงก็ มีสิ่งที่ทำให้โลกไม่เบี้ยว ก็อย่าง ก้ใส่นาฬิกาข้อมือ (แต่มันรำคาญมากเลยนะ เวลาต้องพิมพ์คอมไปด้วยอ่ะ) หรือว่าการตั้งเวลาห้านาทีเพื่อเขียนบล็อกนี่แหล่ะครับ ที่จะมาช่วย ทานความเบี้ยวของโลก ของชีวิต ที่ไม่บอกล่วงหน้า ว่าวันนี้ แม่จะตื่นมาเจ็บที่สะโพกต้นขาขวาแล้วต้องร้องโอดโอย จนเราก็เป็นห่วงไปด้วย ไปหาหมอ ก็ตามเรื่องตามราว สุขภาพก็ต้องมีโรยราไปตามกาลเวลาครับ ไว้ คงจะได้พาแม่ไปเดินในน้ำเหมือนกับพ่อบ้าง เอาว่า ตอนนี้ มาเข้าเรื่องหัวข้อที่เปิดไว้หน่อย แรงบันดาลใจจากหลานคืออะไร ก็หลานสาว เมื่อวานแวะมาหาตายายที่บ้าน ดันพกอะไรกลมๆสีม่วงพาสเทลมาด้วย อ้าวเห้ย ทามาก็อดจิพาราไดส์ครับ! เป็นภาคท้องฟ้านี่เอง ก็เหมาะกับหลานสาวนะ เพราะว่า เธอตัวอ่อน บินเก่ง กระโดดเก่ง กับการเล่นยิมนาสติกของเธอ จนผมต้องเผลอบอกว่า เนี่ย หลานรู้มั้ย ว่าทามาก็อดจิมัน … คิดคำตั้งนาน ว่าจะพูดไม่พูดดี แต่เอาวะ หลานก็อายุอานามก็เท่าไหร่อ่ะ 7-8 ขวบแล้วม้าง ไม่สิ เห้ย 10 แล้วป่ะ??? เอาว่า นั่นแหล่ะ ผมก็บอกว่า ‘ทามาก็อดจิของหลานกับของน้าอ่ะ จับมาผสมพันธุ์กันได้นะ!’ คือ ผมทำเอาหลานยิ้มอึ้งสีหน้าตกใจแบบว่า ยิ้มอ้าปากหวอ ‘WHAT???’ จนผมแบบ รีบเฉไฉบ่ายเบี่ยง ‘อ้อ ไม่ๆๆ ก็คือ มัน make babies กันได้อ่ะ’ คือแบบ โอ๊ยจะบ้าตาย ก็ไม่รู้เค้าเรียกว่าอะไรอีก มันก็ถูกไม่ใช่ มันจับมาผสมพันธุ์กันได้ แล้วหลานก็ยังฉลาดอีก ถามต่อว่า ‘แล้วถ้าได้ลูก ลูกจะไปอยู่เครื่องใครอ่ะคะ” 555 นั่นสินะครับ คำถามน่าคิด ใครจะได้สิทธิ์นั้นไป คงต้องขึ้นกับศาลทามาก็อดจิ
แล้วก็ อีกหลานที่ทำผมประทับใจมาก ก็หลานชายอีกคน ที่แม่เค้าบอกว่า หลานเค้าอ่านหนังสือผมด้วยนะ แล้วผมเลยถาม เหรอๆ รู้จักตัวไหนบ้าง แล้วหลานก็เงียบ ไม่รู้ว่าเขินหรือเปล่า (แต่กุเนี่ยเขินมาก อ้าวคุณ ให้คนมาเรียกชื่อตัวละครที่คุณแต่งขึ้น มันสยิวกิ้วมากเลยนะ) จนสุดท้ายหลานบอกว่า ‘หญิงใหญ่’ ฮ่าๆๆๆ ดีใจมากผม สักพัก ‘หญิงเล็ก’ ด้วย ผมนี่ดีใจมากเลย แล้วหลานคนอื่นก็ช่วยกันตอบ มีชายใหญ่ ชายกลางอะไรโผล่กันมาทีละตัวสองตัว เอาล่ะๆ เราคงยังไม่ถึงวัยที่จะเป็นคุณปู่โรอัลดาห์ล แต่แค่นี้ก็รู้สึกแฮปปี้มากแล้ว ในการที่จะได้ไปแต่งหนังสือ รวมงานต่อไปครับ ซึ่งก็โยงมาหาหัวข้อที่ 3 ก็คือ การจะต้องเปิดอาทิตย์ใหม่กับการสร้าง スケジュール แบบที่ได้รับแจก ทุกๆสองอาทิตย์มั้งนะ กับที่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่น ผมก็ต้องเอาแผนจากอาทิตย์ที่แล้วมาตบใหม่ มันก็คงไม่ได้ต่างจากเดิมมากแหล่ะครับ ก็คือ เน้นไม้หัวกับญี่ปุ่นในระหว่างอาทิตย์ ส่วนงานอื่นๆก็แทรกได้ประมาณนั้น รวมทั้งการอ่านหนังสือนอกเวลา การแวะดูมูบิ หรือว่า การแวะไปป้อนข้าวเช็ดอึให้กับกินจิจังแล้วก็วัคคุจจิเป็นต้นครับ
ส่วนอันนี้ ‘หัวใจไก่’ ที่พี่ชายหลอกผมทีแรกว่าเป็นตับหมู (คุณคิดดู โดนหลอกสองชั้น)
ไปละครับ สิบนาทีพอดี ขอให้วันนี้ คุณได้ดูแลสิ่งที่คุณรักเช่นกัน
12:59pm