ใหม่แลกเก่า - รอยแผลทามาพาระ - นักเขียน 2 หัว

11:10am สวัสดีครับ วันนี้ ก็มาตามเดิม เขียนบล็อกต่อเนื่อง เย้เย จะได้ทำการจัดห้องต่อครับ เพราะว่าเช้านี้ ผมได้เริ่มวันที่ดี เดินออกบ้านก้าวถูกขาประมาณนั้น ด้วยการเริ่มทำงานนิยายไม้หัว วางบีตให้กับเล่มที่สอง ไปสามบีต เพราะเช้านี้ ใช้กลยุทธ์น้อยแต่มาก เล็กแต่เบิ้มถูกต้อง คือจับเวลาแค่ห้านาที ไล่ไปทีละบีตพร้อมกับ ใช้แกรมม่า n1 มาประกอบการเขียน ให้ได้เรียนรู้ไปพร้อมกับการเขียนครับ ก็เลยเนี่ยแหล่ะ อิ่มเอมมาก (พร้อมกับ ให้รางวัลตัวเองด้วยการเล่นโปเกม่อน อาซีอุสซะด้วยนะ เพิ่งจับ มอนจาระ ตัวสปาเก๊ตตี้สีน้ำเงินมาเมื่อวานไง เลยแบบ เพิ่งได้ตระหนักความสุขกับโปเกม่อนของเราอีกครั้ง คือ การเล่นแบบ ผูกพันตัวละคร ใช้โปเกม่อนที่เรารักจริงๆ นี่แหล่ะ เราจะเล่นได้ รวมทั้งเปิดรวมปรัชญาภาคใหม่ๆ ด้วยการ เดินไปข้างหน้า เค้าบอกให้ next mission ไปทำอะไร ก็ไป ทำให้จบ จะได้เอาสกิลนี้มาใช้ในชีวิตจริงครับ)

ซึ่งก็คือมาถึงการอยากจัดห้องต่อให้จบนั่นเอง (นั่นไง เชื่อมโยงป่ะล่ะ) จริงๆ ก็อยากอ่านญี่ปุ่นด้วย ไม่สิ วันนี้วางแผนว่า ไม่ได้อ่านแกรมม่าทื่อๆ แต่จะแปลจากหนังสือญี่ปุ่นครับ หยิบเล่มที่เป็นเหมือน ประวัติศาสตร์โลกที่โยงใยอยู่กับพืช เป็นหนังสือภาษาญี่ปุ่นครับ แต่ก็ จัดห้องก่อนดีกว่า แต่ก็ เขียนบล็อกก่อนดีกว่าครับ

เรามาขยายหัวข้อกันดีกว่า ใหม่แลกเก่าคืออะไร ก็จริงๆมันก็ไปทั่วนะครับกับความหมายนี้ เหมือนกับห้อง ที่จะจัดให้พื้นเก่าเรากลับมาใหม่ หรือว่า จัดใหม่ให้พื้นที่มีสมาธิเก่าเราคืนมา ก็ได้เหมือนกัน หรือถ้าจะให้ดัดจริตน้อยหน่อย อธิบายความตามที่คำนี้ผุดขึ้นมาแต่แรกจริงๆ ก็ ไม่พ้นครับ ทามาก๊อดจิพาราไดส์ที่ล่าสุด เล่นมินิเกม เพื่อเอาตังค์ เพื่ออะไร? เพื่อไปซื้อคอสตูมให้หนูลูกโลกน่ะสิครับ ภาคนี้เค้าเจ๋งแบบนี้ครับ คุณสามารถซูมเข้าออกจากตัวทามาก๊อดจิได้ จะเข้าไปในปากในระดับเซลล์ เพื่อดูว่าตอนนี้สุขภาพของทมกจ (ขอย่อ) ของคุณ หิวหรือว่าขาดความสุขหรือไม่ หรือว่าจะซูมออกมาในระดับ ทุ่งหญ้า (มีหลายภูมิประเทศนะ ผมเจอสองแบบละ) เพื่อเอาของเล่นมาวางแล้วก็ดูลูกของคุณปฏิสัมพันธ์กับสิ่งของก็ได้ (ใช้คำนี้ได้ไหม ปฏิสัมพันธ์ ผมจะโดนชายกลางดุไหมนะ) เอาว่า ถ้าซูมออกสุด จะเห็นเป็นลูกโลกมีปากมีตา หน้าตาน่ารักสมทมกจ ก็คือดาวดวงใหม่ ที่ให้เราเลี้ยงทมกจเนี่ยแหล่ะครับ ซึ่งงง คุณสามาถแต่งตัวเค้าได้ นั่น คือ จะ นำ มา สู่ หัวข้อ นั่นเอง ว่า ผมเพิ่งซื้อชุดตุ๊กตาดารุมะ แล้วแบบคุณ จังหวะที่ใส่ชุดให้เค้าอ่ะ

มันฟิน มีความสุขมาก!

นี่สินะ ที่ว่า เราต้องคอยหาของใหม่ แต่ๆๆๆๆ ก็ต้องไม่ใช่สักแต่หาของใหม่จนลืมเก่าครับผมว่านะ ไม่งั้น ขยะก็คงล้นโลกใช่ม้า นั่นคือ ความหมายที่ว่า ผมมองว่ามันก็เป็นปรัชญนะ คือเราซื้อเสื้อผ้า เอามาใส่น้อง ให้เราได้สนุกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ประมาณนั้น มันก็คล้ายๆกับการหาทางออกที่ ‘สร้างสรรค์’ ให้ชีวิตตัวเอง ที่ในบางจังหวะ มันเริ่มทื่อ เริ่มเบื่อ เริ่มไร้ผู้คนหรือเสียงจอแจของเพื่อน (อ๊ะ ชีวิตใครนะ) จนทำให้เราต้องเริ่มคิดว่า งั้น เรามาหาของใหม่ เพื่อกลับไปหาความสุขอย่างเก่า เช่น หาซื้อทามาพาระมาเล่น หรือว่า อาจจะกลับไปหาความสุขเก่า เช่นที่ดังอยู่ตอนนี้กับทามาก๊อดจิรุ่นแรก เพื่อให้ตัวเองได้กลับมามีความสุขใหม่อีกครั้ง กับของเดิม ก็ได้เหมือนกัน หรือก็เหมือนกับ ภาษาญี่ปุ่น ที่ผมก็ไม่สามารหยุดนิ่งได้ ต้องหาความรู้ใหม่ ขวนขวาย อ่านเพิ่ม ระดับ N1 ให้กับสกิลเก่าที่เรามีอยู่แล้ว ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

อ๊ะ สิบนาทีกว่าแล้วอ่ะ ยังไม่ได้เข้าเนื้อหาหัวข้อที่สองเลย สั้นๆ ว่าแซ้ดมาก มีขีดที่หน้าจอทามาพาระซะแล้ว ทำไงได้ครับ ก็มันรีบซื้อรีบใช้ ด้วยความเหงาขั้นสุด ต้องการสัตว์เลี้ยงดิจิตอลมาดูแล ไม่เป็นไร เดี๋ยวฟิล์มมาก็ค่อยติดเอาครับ เหมือนชีวิตจริง ถ้าเรามองแต่ส้วมก็คงเห็นแต่ส้วม จริงไหม? ต้องมองที่ฉีดก้นด้วย

และ สุดท้าย นักเขียนสองหัว เปลี่ยนเรื่องเฉย ก็จริงๆแต่เช้าอยากพูดเรื่องนี้นี่นา ก่อนทามาพาระแย่งซีน จะบอกตัวเองเตือนตัวเองอีกรอบว่า พอดีตอนเช้าที่เขียนงานได้ ก็เพราะผมวางหัวตำรา หัวอาจารย์ หัวผู้รู้ หัวทฤษฎีทั้งหลาย แล้วก็ลุย เขียนมันมั่วๆ โง่ๆ ดิบๆ เลยครับ มันเลยทำให้เขียนได้ไปอีกสามบีต ส่วนหัวบ.ก. ไว้ค่อยตอนที่จบ 15 บีต แล้วค่อยกลับมาเกลาอีกที ค่อยมาดูครับ ว่า เออ เราเขียนเล่ม 2 ของชายเล็กให้เป็น story genre แบบ dude with a problem แล้วหรือเปล่า สรุปแล้ว พี่งอทหรือว่าชายเล็กหรือว่าทั้งคู่เป็นพระเอกเล่มนี้ สรุปตีมเล่มนี้คืออะไรเป็นต้น แต่ขั้นแรก KISS ครับ Keep It Simple and Stupid!!! (โห นี่ความรู้จากอาจารย์มหาวิทยาลัย ตอนที่ผมเป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์เลยนะคุณ พี่ชายใหญ่ต้องภูมิใจมาก)

บาย ขอให้รอยแผลทำอะไรคุณไม่ได้ (แต่ต้องทำแผลนะ ถ้าเกิดไปหกล้มอ่ะ)

11:25am

ป.ล. กินจิจังได้จากผมไปแล้วเมื่อวานในวัย 13 ปี (โลกทมกจ) เศร้ามาก ลืมดูแลหน่อย จนขาดข้าวขาดความสุข พอให้ทุกอย่างเต็มแล้ว สักพัก นางก็มีสัญลักษณ์หัวกะโหลกโผล่มาเอาชีวิต กะพริบวาบไหวอยู่ที่มุมขวาบน จะฉีดยาก็ไม่ช่วย กดแล้วไม่เกิดอะไรขึ้น ได้แต่ยอมรับชะตากรรม ขอให้น้องจงไปสู่ภพภูมิที่ดี กลายเป็นนางฟ้าสวยงามให้ได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก แชะ

Previous
Previous

เสพให้ ‘ยาก’ สร้างให้ ‘ง่าย’ เข้าไว้

Next
Next

นกฮูก - คิดบนกระดาษและหน้าจอ - เสพติดพี่ยอด - เข้าใจใช่ไหม