อาหารเช้า

ข้าวดำที่รู้สึกเฮลตี้ แล้วก็ปลา โปรตีนที่ดูจะทำให้รู้สึกผิดหน่อยที่สุด กับการต้องรับประทานเนื้อสัตว์ กับน้ำมัน สิ่งที่ต้องสู้รบกับมัน ว่าจริงๆ เราควรจะทานมันยังไงเท่าไหร่ ไปตลอดชีวิต

11:14am ขอเริ่มสักห้านาที แบบที่ยังไม่พร้อมเนี่ยแหล่ะ เพราะว่าจริงๆผมอยากจะลุกเดินไปหยิบกาแฟมาจิบก่อน แต่ก็ นั่นก็เป็นเพียงอีกหนึ่งการกระทำเพื่อ ‘เลื่อนเวลา’ ที่จะได้ลองผิดลองถูกกับสิ่งที่ตัดสินใจจะทำตอนนี้ ตรงนี้ ก็คือการเขียนบล็อก เกี่ยวกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องอะไรก็ได้ที่มันค้าง ดอง หมัก อยู่ในใจพร้อมที่จะออก แล้วเรื่องนั้นเช้านี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะมาเล่าให้คุณฟัง ว่าวันนี้หรือเมื่อวานจะทำงานไม้หัวอะไร แต่เป็นเรื่องเล็กในกิจวัตร ความงามของชีวิตจริงปกติธรรมดาของมนุษย์คนหนึ่งอย่าง อาหารเช้า

ผมอยากเอาเรื่องนี้มาเขียนหลายทีแล้ว เพราะ มันคล้องกับตัวเอง ที่เวลาเจออาหารน่าทาน จะเป็นอาหารตามร้าน หรืออย่างกรณีวันนี้ จำเพราะเจาะจง ที่อาหารฝืมือแม่ นี่แหล่ะครับ ไม่รู้เหมือนกัน ว่าควรจะเขียนแบบฟรีไรต์ หรือว่ากึ่งฟรีไรต์​ (หรือต้องไปสเก็ตช์ เขียนเอาไลน์เลยป่ะล่ะ)​ แต่รู้ว่า ต้องเขียนตอนนี้แล้ว เพราะชีวิตมันมีจำกัด แล้วก็พร้อมจะโยนทุกความยุ่งมาให้เราตลอดเวลา ทำให้ อยากทำอะไรที่อยากทำมานาน อย่างการเขียนเรื่องอาหาร ก็ทำเลยดีกว่า

มันเกิดจากการที่ ผมอยากจะได้หยิบสิ่งที่ถ่ายรูปเก็บไว้ มา psychoanayse ตัวเอง ว่าทำไมต้องถ่าย เกิดอะไรในใจ ชอบอะไรไม่ชอบอะไร อาหารเช้าจากแม่ มีบทบาทยังไงกับชีวิตเรา ก็แน่ล่ะ อย่างแรก ก็ authority ของแม่ ที่ผมก็คงจะบอกไม่ได้ง่ายๆว่า ไม่เอาอ่ะแม่ ไม่ทาน เอ หรือว่านั่นคือ ความกลัว ว่าเค้าจะผิดหวังมากกว่า หรือว่ามันเป็นเรื่องที่ว่า เราก็อยากให้เค้าได้ให้ในสิ่งที่เค้าอยากให้ แล้วเราก็อยากได้เหมือนกัน คือเริ่มจากการที่เราต้องกินอาหารที่เราไม่ชอบ (บ้างบางที) ทำให้เราก็ต้องบ่น ต้องบอก แต่สุดท้าย เค้าก็ปรับจนกลายเป็นสิ่งที่เราชอบ สุดท้าย มันก็คือเรื่องของการ อยู่ร่วมกัน การให้แล้วก็รับหรือเปล่า การเขียนเรื่องนี้ บางทีอาจจะทำให้ผมเข้าใจ อาหาร ในบทบาทของการเชื่อมผู้คนเข้าหากัน มากขึ้นก็ได้ นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำไมเพื่อนๆ (โดยเฉพาะเพื่อนๆเหล่า extravert) ทั้งหลาย เมื่อผมได้มีโอกาสทักไปคุยหน่อย ก็มักจะจบบทสนทนาด้วยการถามว่า ‘นัดกินข้าวกัน’

บางทีผมอาจจะเข้าใจหญิงใหญ่มากขึ้น ผ่านการเขียนเกี่ยวกับอาหาร หรือจริงๆ เกี่ยวกับผู้คนที่อยู่หลังอาหารจานนั้น มากขึ้นก็ได้ หมดเวลาละ!

ป.ล. ได้สานความฝัน เอารูป ที่มีในเครื่องมือถือ มาใช้เขียน ใช้เล่า ให้เป็นประโยชน์ รู้สึกดีชะมัด

4:31PM

มาแล้ว ทำไชคอมิคเจอนัลล่าสุดเสร็จแล้วววววววว ครับ ขอลองมาแชร์ที่บล็อกแทนนะคราวนี้ ลดการใช้ไอจีครับ เพื่อสุขภาพจิตที่ดีของข้าพเจ้า

ประมาณนี้ เย้ๆ