ไม่มีวันศุกร์ มีแต่วันนี้คะ

ร่างอวตารหญิงเล็กเริ่มกลับมาอยู่ในลานสายตาผมให้ได้โฟกัสเรื่องของเธอเป็นงานเล่าเรื่องต่อไปช่วงนี้ครับ

11:32am หญิงเล็กส่งเสียงบอกผมผ่าน ตุ๊กตาร่างอวตารที่ผมเคยจ้างศิลปินช่วยปั้น วางไว้ที่โต๊ะทำงาน เพราะว่า เธอต้องการให้กำลังใจผม ที่เมื่อวานไม่ได้บล็อก เลยกะจะมาบล็อกวันนี้น่ะครับ แล้วมันก็ดันมีเรื่องที่เกี่ยวกับเธอหลายเรื่องเสียด้วยสิครับ

โอเคมาแล้วครับตอนนี้ 12:40pm ละครับ กับความไม่สมบูรณ์แบบของชีวิต ที่ตอนแรกกะจะเขียนบล็อก แล้วก็ต้องแวะไปหาดูเก้าอี้สูง 50 cm ที่เป็นสตูลให้พ่อนั่งในครัว ซึ่งก็ไม่ได้หาง่ายเลยวุ้ย ส่วนมากจะเป็น 46cm ประมาณนั้น แต่เค้าก็ใช้อันสำรองไปก่อน ก็จะเทอะทะหน่อยครับ ไว้ค่อยลองดูอีกทีว่า จะยังไงต่อ ตอนนี้ขอสลับกลับมาที่งานบล็อกก่อนนะครับคุณบิดาครับ แล้วก็กินวิตามิน D ไปเรียบร้อยด้วยครับ ตะกี้ ทำไงได้ ไม่ค่อยได้โดนแดด ขนาดคิดว่าว่ายน้ำแล้วก็ตาม จะว่าไป ว่ายน้ำวันก่อน เจอดอกลีลาวดีลอยอยู่ที่ผิวน้ำ เลยหยิบลงไปว่ายด้วยกัน นึกภาพว่า ถ้ามีหญิงเล็กว่ายอยู่ด้วยกัน คงฟินไม่เบา

มาครับเข้าเรื่อง วันนี้ถือว่า มาบล็อกแทนวันศุกร์ ตามหัวข้อเชิงปรัชญา จากหญิงเล็กน่ะนะครับ เพราะเมื่อวาน มันเกิดอาการเรียกว่า post-ขยัน syndrome เพราะว่า สองวันก่อนหน้า ด้วยการที่มีแอพใหม่ ช่วยเรื่อง productivity อย่างแอพ FocusPomo เห้ยคือดีมากนะทุกคน เหมาะมากับคนที่สมาธิหลุดง่ายๆ เพราะต้องสลับมือทำหลายอย่าง บุคคลประเภท Polymath อย่างผม ผมแนะนำเลยนะ คุณลองหาใช้ดู คือ เค้าจะให้เราได้จับเวลาเป็นช่วงๆในการทำงานน่ะ (เห้ย จริงๆ หญิงเล้กก็คงใช้วิธีนี้ในการทำงานแคนวาสของเธอไหมนะ ไม่แน่ใจว่า ชาว ISFP อย่างเธอจะสมาธิสั้นกันบ้างไหม) เอาว่า นั่นแหล่ะครับ คือจับเป็นช่วงๆ แล้วก็ จะได้เป็นมะเขือเทศมาให้เราได้เก็บเป็น achievement ด้วย ที่ชอบมากๆคือ มันจะมี calander view ประจำวัน ประจำอาทิตย์ที่ทำให้เราเห็นง่ายๆเลยว่า แต่ละช่วงเวลาเราทำอะไรไปบ้าง

โอเค มาเรื่องไม้หัวบ้าง ก่อนจะหมดเวลา ช่วงนี้ ก็ ถือว่า ใช้บล็อกเพื่องานไม้หัว อาจจะมากกว่าคุยเรื่องสิ่งเสพเสียหน่อยนะครับ (เอาจริงมันก็ปะปนวนกันไปนั่นแหล่ะครับ) อย่างล่าสุด รูปภาพที่วางไว้ทางขวานี้ ก็เป็น หนังสือที่ถอยมาล่าสุดครับ モネの庭 หรือว่า สวนของโมเนต์ เพราะว่า ศิลปินผู้นี้เป็นแรงบันดาลใจให้หญิงเล็กทำงานศิลปะของเธอน่ะครับ ผมเลยอยากเอามาอ่านให้ได้เข้าใจเธอมากขึ้น ก่อนจะได้เริ่มเขียน หนังสืออาจจะภาพ เกี่ยวกับเธอ (เรียกอาจจะภาพ เพราะก็ยังไม่รู้สุดท้ายจะใช้ภาพสัดส่วนแค่ไหน จะออกมาเป็นแนวใกล้กับ วรรณกรรมเยาวชนมากกว่าหรือเปล่า ก็ยังไม่แน่น่ะครับ) เอาว่า เมื่อวาน ผมเขียนจบ 15 บีต เล่ม 2 ของ ซีรีส์ 7 เล่ม เนื้อเรื่องหลักของจักรวาลไม้หัวแล้วนะ ซึ่งเป็นเล่มที่ว่าด้วย การผจญภัยไปใน บ้านต้นไม้ใหญ่ยักษ์ ที่ทำให้พี่งอทในร่างโป๊ยเซียนได้เจอความอัศจรรย์ของต้นไม้ ไปพร้อมกับ การได้รู้จักกับ น้องชายเล็ก ไม้หัวมนุษย์ต้นไม้คนน้องของบ้านด้วยครับ

ทีนี้เรื่องของหญิงเล็กก็ยังมีอีกครับ ก็คือว่าจริงๆแล้ว จะแอบบอกให้เลยก็ได้นะ ว่าผมกำลังผลิต พวงกุญแจตุ๊กตาหญิงเล็ก ใกล้เสร็จแล้ว ตามกำหนดคือสิ้นเดือนนี้ครับ ซึ่งคิดว่า ถ้าทันก็น่าจะได้เปิดตัวในงานที่จะนำชายเล็กไปโปรโมตอาร์ตทอยที่ภูเก็ตพอดีครับ สิ้นเดือนหน้า ช่วง 27-29 มีนาคมนี้ครับ ก็เลยเป็นที่มาว่า ช่วงนี้ อาจจะเริ่มเห็น หรือว่าได้ยินเรื่องของหญิงเล็กบ่อยขึ้นครับ

โอเค โทษครับ เผลอไปเปิดไอจีทำไรมานะผมเนี่ย เอ่อ… อ้อ เผลอไปกดลงสตอรี่ งานอนิเมชั่นหญิงเล็กที่เคยทำไว้น่ะครับ อนิเมชั่นเธอขี่นก หรือว่างานตอนคลาสสตอรี่บอร์ด หรือว่างานตอนที่วาดเธอจากใต้ท้องทะเล ตอนที่ผมไปเที่ยวดิสนีย์ซีเป็นต้นครับ

เอาล่ะ บอกก่อนเลยว่า เล่มสาม จะต้องมีเรื่องของ ทะเลสาบ เรื่องการดูจิตดูใจ การหาแรงบันดาลใจจากโลกจริง แล้วก็การกำเนิดของ สัตว์เลี้ยงในตำนานตัวที่สี่ของเธอด้วยครับ วันนึงผมคงได้ทำไลน์สติกเกอร์เรื่องของเธอ กับสัตว์เลี้ยงนะ ก่อนอื่นก็ต้องทำชุดชายเล็กให้จบก่อนครับ เอาล่ะ ไปก่อนครับ ไม่งั้นก็จะเลอะเทอะกับ thought stuck อยู่แบบนี้ ถ้าเป็นหญิงเล็ก เธอคงให้สัตว์เลี้ยงของเธอขี่บิน (ไม่ก็ชวนกันมุดดิน ถอดจิต) ไปยังทะเลสาบสักแห่งบนโลก เพื่อให้น้ำสวยสีใส ชำระเอาความวิตกกังวล อารมณ์โมโหขุ่นข้องออกไปจากใจ ให้ได้มองเห็น ความสวยงามของโลกตรงหน้าอีกครั้ง