วันจันทร์ซ้ำๆที่ไม่จำเจ

11:07น. เหมือนจะเป็นวันซ้ำเดิม แต่จริงหรือครับ กับวันในอาทิตย์ หรืออาทิตย์ในเดือน ที่สุดท้าย ไม่ใช่มนุษย์หรอกหรือที่วางระบบเวลาทวนซ้ำนี้ขึ้นมา ก็เพื่อให้เราได้ใช้ชีวิตได้อย่างมีแบบแผน วันนี้เปิดเรื่อง ตีมที่เกิดซ้ำๆ พยายามโยงเข้าหา ภาพวาดของสวนบัว ที่โมเนต์วาดอยู่ซ้ำๆ หรือไม่ก็ ภาพวาดของสัตว์เลี้ยงในตำนาน อย่างหมายูนิคอร์นของหญิงเล็ก ที่เธอวาดอยู่ซ้ำๆ แต่เมื่อคุณได้มองให้นานพอ จึงจะเห็นความแตกต่าง ที่มองไกลๆไม่เห็น อย่าง สีของเขายูนิคอร์นบนหัวของเจ้าหมาแสนรักตัวนั้นของเธอ ที่บางวันก็ไล่สีแบบนึง อีกวันก็เปลี่ยนลำดับเป็นอีกแบบ ถามว่าวันนี้ทำไม ผมเขียนเป็นพรืดยิ่งกว่าเดิม อาจเพราะวิธีการเขียนที่ไม่ซ้ำจากการพิมพ์ด้วยนิ้วมือบนไอแพ็ด ของผมตอนนี้เพราะว่า ไม่ได้นำคอาพิวเตอร์ติดตัวมาด้วยกับการมาเป็นเพื่อนแม่เดินในน้ำ อีกหนึ่งธาตุซ้ำๆที่หล่อเลี้ยงชีวิตเรา ไม่ว่าจะมนุษย์หรือมนุษย์ต้นไม้อย่างหญิงเล็กที่มักจะให้สัตว์เลี้ยงของเธอพาไปท่องเที่ยวยังมะเลสาบต่างๆบนโลก เพื่อฝึกใจซ้ำๆ ให้ทำความคุ้นเคยกับอารมณ์ สิ่งที่มนุษย์ต้นไม้ ต้องแบกรับมากด้วย จากความพยายามที่จะโต หรือวิวัฒนาการให้ไกลห่างจากมนุษย์ เพื่อรับมือกับภัยการนทำลายของมนุษย์ ซึ่งนี่ก็อาจจะเป็น ตีมสำคัญ ที่จะได้เล่าผ่านเรื่องราวของหญิงเล็ก ในการเีขียนโปรเจค หนังสือาจจะภาพ ของผม ที่วางแผนไว้เป็นระบบ ว่าจะต้องทำ ช่วงแรกของวันธะรมดา ซึ่งคือ เวลาต่อจากการบล็อกวันจันทร์นี่ล่ะครับ ส่วนภาพ ที่จะนำมาลงให้เกิดความน่าสนใจทวนกระแสความซ้ำซากของชีวิจในวันนี้ผมก็จะนำภาพของหนังสทอที่เล่าเรื่องของโมเนต์ หนึ่งในศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจให้หญิงเล็กวาดรูป นี่บ่ะครับ โดย ผมหยิบหนังสือเล่มอื่นๆที่เกี่ยวกับเธอ อย่าง อาจารย์หมา ซึ่งเป็นนิยายจาก สนพ บอนไซ ติดมือมาด้วย แต่ก็ต้องไม่ลืมโครงสร้างการทำงานที่วางให้ตัวเองว่าอยากให้เราได้เขียนสิบห้าบีตเรื่องราสออกมาก่อน โดยการรเิสเร์ช ทำได้ แต่ให้ทำขนาน ไม่งั้น จะติดกับ อ่านจนความรู้แรงบันดาลใจท่วมหัวเอาตัวไม่รอดงานไม่เกิดสียแทนครับ เอาล่ะ สิบนาทีแล้วถึงเวลาที่ผมต้องไปแล้วครับ เพื่อน บอกเล่าเรื่องราวหญิงเล็ก สิ่งมีชีวิต สปีชีส์ Maihua Artifex ที่หันหน้าหาแคนวาสซ้ำๆ เพื่อสร้างสรรค์งานให้โลกนี้สวยงามไม่ซ้ำเดิมตลอดไป