ปล่อยไปตามยถากรรมบ้าง

12:09pm ขึ้นบล็อกมาแบบนี้ เพราะต้องการจะอุทิศให้กับ ทามาก็อตจิตัวล่าสุดครับ หลังจากที่ ทามาก็อตจิรุ่นออริจินัลรุ่นแรกของผม กับ ‘กินจิจัง’ หรือว่า ตัวที่ชื่อ ‘กินจิรอทจิ’ ของผมได้เสียชีวิตไปวันก่อน ขณะผมซ้อน Grab กลับบ้าน ผ่านมหาวิทยาลัยเมื่อครั้งหนุ่ม น้องก็ออกอาการ มีสัญลักษณ์หัวกะโหลกโผล่ที่มุมขวาบน แล้วผมก็เห็นว่า ลืมให้ข้าว ลืมเล่นด้วย จนหัวใจหายไปหมดสิ้น (เพราะช่วงนั้น เพิ่งจะซื้อ ทามาก็อตจิรุ่นล่าสุด พาราไดส์มาน่ะครับ สารภาพบาปสินะ) แล้วก็ ผมก็รีบจัดแจงให้อาหาร แล้วก็เล่นด้วยจนหัวใจเต็ม ไม่สิๆ ผมเล่าผิด ตอนแรกยังไม่มีหัวกะโหลกนะ แค่ว่าหัวใจหายไง ผมก็จัดการให้เต็ม แต่ทีนี้ผ่านไปแค่แบบ ไม่นานอ่ะ ห้านาทีมั้งคุณ เค้าก็มีสัญลักษณ์หัวกะโหลก อารมณ์เวลาน้องป่วยอ่ะ ขึ้นใช่ป่ะล่ะ แต่ที่แปลกคือ ผมกดอะไรไม่ได้เลย!!! คือเหมือนน้องจะไปให้ได้ครับ สุดท้าย หน้าจอก็ดับวูบลง โผล่ขึ้นใหม่เป็นนางฟ้า บินอยู่กลางจอ พร้อมกับเสียง ติ๊ดดดดดดด ราวกับเครื่องวัดชีพจรบอกว่า ตอนนี้น้องได้ไปสบายแล้ว แง สรุปอายุกินจิจัง 13 ปีครับ (ก็น่าจะประมาณ 13 วันโลกมนุษย์นะ)

มาในวันที่ใส่แมสก์สวมหมวกกันน็อกไปซื้อกาแฟเลยนะน้องชาย (เค้ามีบุคลิก ขี้แกล้ง แล้วก็หูดีดั่งนรกด้วยนะ (ศัพท์ญี่ปุ่นเข้าใช้อย่างนี้จริงๆครับ 地獄耳-จิโกุคุมิมิ แปลว่า ‘หูไว’ น่าจะเหมือนกับชายกลางเลยล่ะ คนนั้นมีหูดีใครพูดอะไร คิดอะไร เก็บเอาไปเข้าหอสมุดของเค้ามหมดครับ)

ผมก็เลยทำการเลี้ยงใหม่ กับรุ่นนี้ ทีแรกจะเก็บเข้ากรุ เอาสลักเสียบ แช่แข็งสู่ hyperspace แล้ว แต่ว่า ก็ยังแบบ เอ้อ ลองดูน่ะ ครั้งนี้ก็จะลองเลี้ยงแบบ ‘ธรรมชาติๆ’ ตามยถากรรมมากขึ้น นั่นคือ ไม่ได้เข้าไปกดดูกดเล่นบ่อยขนาดครั้งที่แล้ว ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ คืออาหารที่เวลาหายหมด อันนี้มันอดไม่ได้ ยังไงก็ต้องให้เค้ากินอิ่มครับ แต่ตอนเล่นนี่สิ ผมก็แบบ มีช่างมันบ้างคือ ไม่ได้ต้องเล่นให้หัวใจเต็มตลอดเวลา ไม่ใช่ไรครับคุณ มันเหนื่อยด้วย คือเหมือนชีวิตจริงแบบจริงๆเลยอ่ะ เวลาหลานมาเล่นกับผมแต่ก่อน คือเราก็จะเต็มที่มากๆๆ แต่พอโตๆขึ้นมา ผมก็เริ่มแบบ ไม่ไหวละ ต้องทำเงียบๆ ให้หลานหาอะไรเล่นเองบ้างล่ะ มันใช้เอเนอร์จี้นะคุณ! นั่นแหล่ะ เอาว่า เลี้ยงยังไง ก็ได้อย่างนั้นอ่ะ! ก็ต้องยอมรับอ่ะ แล้วเป็นไง ก็ชอบสิครับ อ้าว เห้ย! ก็วันนี้ น้องคนที่สองอายุได้ 8 ขวบ ตอนกลางคืนยังหลับแบบวัยรุ่น ตื่นมา อ้าวกลายเป็นผู้ใหญ่แล้วซะงั้น! เค้าโตไปเป็น ますくっち (มะสุคุทจิ) ที่แบบว่า ตื่นสายแบบ จากตัวที่แล้ว 9 โมง นางนี้ตื่น 11 โมงอ่ะคุณ! เดี๋ยวต้องมาดูว่าเค้าจะนอนกี่โมงครับ

เอาว่านี่แหล่ะ บทเรียนจาก ทมกจ ก็คือ เราอาจจะบอกว่าเราเลี้ยงเค้าไม่ได้ดีเท่าครั้งที่แล้ว แต่ว่า ยังไง เค้าก็จะเติบโตไปในทางของเค้า เป็นสักคนอยู่ดีอ่ะ แล้วเราก็ต้องยอมรับผลที่เกิดขึ้น เช่นเค้าอาจจะเป็นคนนอนตื่นสาย คำถามคือ แล้วเราจะเลี้ยงดูเค้าต่อไหมล่ะ? เอาละ เริ่มเข้าสู่โหมดอริสโตเติล นักปรัชญาเสียงั้นครับ งั้นมาโยงเข้าเรื่องอื่นกันเลยดีกว่า

ก็ถ้าจะคงตีมสิ่งที่ผมเสพช่วงนี้เหรอ ก็คงเป็น เมื่อวานก็เปิดดู A Knight of the Seven Kingdoms ซีรีส์เรื่องใหม่จาก HBO Max ครับ ตื่นมาช่วงตีสาม นอนไม่หลับอ่ะ (นั่น สงสัยโดนมะสุคุงแกล้งแน่ๆ) เลยเปิดเรื่องนี้ดู เป็นซีรีส์ที่ (SPOILER ALERT!!!)

ที่……………

แปลกมากคุณ มีฉากอะไรที่แบบ ดูบ๊องตื้น หรือว่า ดูแบบ อีวสกปรก อะไรแบบนี้ด้วย ซึ่งผมว่า มันถูกแล้วนะ เพราะว่า สำหรับผมที่เป็นแฟน Game of Thrones เหมือนกัน แล้วก็ดู House of The Dragon ด้วย ทำให้เราเคยชิน กับภาพ หรือเรื่อง หรือสไตล์ของซีรีส์มามากพอควร ผมว่า การที่ซีรีส์เรื่องนี้ทำรสชาติที่แตกต่างออกไป แน่ล่ะ มันก็สร้างความน่าสนใจให้ซีรีส์ได้อยู่เหมือนกันครับ มันมีความเผ็ดสั้นๆในบางช่วง แล้วก็ความเฝื่อนและฝาด เยอะหน่อยในหลายช่วง ประมาณนั้นมั้งครับ ถ้าจะให้ผมอธิบายออกมาเป็นรสชาติตามที่ได้บอกไป เอาว่าไปก่อนครับ สิบนาทีกว่าละ แมะ ยังไม่ค่อยได้คุยเรื่องหนังเรื่องซีรีส์กันเลย เดี๋ยววันนี้จะพาแม่ไปดูเรื่อง สมบัติชาติ หนังญี่ปุ่นด้วยครับ น่าดูมว๊ากกกก ผมเข้าใจว่าเกี่ยวกับคะบูกิป่ะ? ซึ่งแบบ ใช่เลยย เคยมีความคิดหลายครั้งที่อยากจะได้ดูละครนี้ของญี่ปุ่นบ้าง เวลาไปเที่ยว แต่ก็เข้าใจว่าจองยากมาก เลยแบบ เออ โอกาสดีครับ พาแม่ไป

ดังนั้น ตอนนี้ขอตัวไปทำงานไม้หัวต่อสักหน่อยครับ ไม่มีอะไรสุนทรีย์มาแชร์เท่าไหร่ช่วงนี้ เพราะต้อง ปิดงานให้จบ หมดเวลาลีลากับไม้หัวบุ๊คเล่มสามได้แล้วครับ เพราะอยากจะได้พิมพ์ไปขายงานแฟร์อาทิตย์หน้า (ซึ่งคิดว่าคงไม่ทันอ่ะ) แต่ยังไง ก็จะมีอาร์ตทอยไปแน่ๆ แล้วก็ที่คิดอีกอย่างคือ handmade comic zine ครับ ที่อยากจะเล่าเรื่อง การใช้พลังอัศจรรย์ของชายเล็ก กับการปลูกต้นไม้ตามมู้ดของเค้า ประมาณนั้นนะ ส่วนโปรเจคนิยาย 7 เล่มล่าสุด ก็คือว่าจะผันประเภทของงานไปเป็นหนังสือภาพแหล่ะ ยังไง งานที่คิดว่าสักวันต้องลอง ก็ต้องลองวันนี้เลยแล้วครับ คงเริ่มจากการเขียน 15 บีตให้เล่มสาม ต่อก่อน ที่ note.com ล่าสุดคิดด้วยว่าจะเขียนเป็นฮิรากานะล้วนดีไหม จะได้ใส่เบรกให้ตัวเองบ้าง ว่า อย่ามัวแต่เสพติดความยาก ต้องกลับมาเริ่มสร้างให้ง่าย เมื่อวานเลยเริ่มสุ่มแกรมม่าระดับ N3 ให้แล้วประมาณ 6-7 beat ครับ พอดีสุกี้มาพอดีเลยทำได้แค่นั้น…

เอาล่ะ ไปก่อนครับ ขอให้วันนี้ อย่ามีใครแกล้งคุณนะ เหมือนที่ มะสุคุง แกล้งผม 意地悪な性格だから！

บาย 12:26pm